palamidi

* Στο Νο 5: Το ιπτάμενο ποδήλατο. Θέλετε να πάτε στη δουλειά σας, στο σπίτι σας ή διακοπές και οι δρόμοι είναι κατειλημμένοι από ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες και άλλους ευγενείς που τελειώνουν σε -τζήδες; Πάρτε το ποδήλατο αυτό και … πετάξτε στον προορισμό σας χωρίς να περιμένετε τις διαπραγματεύσεις αστυνομίας – συνδικαλιστών.

* Στο Νο 4: Κομμένο εισιτήριο Κέβιν Σπέισι. Μήπως την πατήσατε και μέχρι να καταλάβετε τι γινόταν, τα εισιτήρια είχαν κάνει φτερά; Μήπως βαρεθήκατε να πάτε και τώρα που όλοι μιλούν γι’ αυτό το έχετε σκυλομετανοιώσει; Πείστε την παρέα σας ότι ήσασταν εκεί, απλά δεν σας είδαν γιατί καθόσασταν δίπλα στον τέως. Αφήστε – δήθεν τυχαία – το απόκομμα να πέσει από την τσάντα σας και αισθανθείτε in.

* Στο Νο 3: Φωτογραφία – Photoshop όπου εικονίζεστε να συλλαμβάνετε το φίδι των Λευκακίων (όχι που δεν το ξαναθυμόμουν). Με ελάχιστο κόστος και μια μικρή απάτη, τοποθετήστε τον εαυτό σας στην ομάδα των ερπετολόγων που έπιασε τον πύθωνα και καυχηθείτε στις καλοκαιρινές παρέες σας.

* Στο Νο 2: Χαπάκια Imodium για τη διάρροια. Θέλατε παραλιακό ταβερνάκι και θαλασσινά μετά το μπάνιο. Καλά να πάθετε. Αγοράστε έγκαιρα το κατάλληλο φάρμακο για να περάσετε τις διακοπές σας αγκαλιά με το ταίρι σας και όχι με τη λεκάνη.

* Στο Νο 1: Mankini Borat. Come on guys … Μην είστε συντηρητικοί και πηγαίνετε στη θάλασσα με βερμούδες Λάμπρου Κωνσταντάρα. Σε λαχανί και ροζ και κόστος μόλις 12.50 € φορέστε το και κάντε τη διαφορά. Δεν ξέρω για κατακτήσεις, αλλά σίγουρα δεν θα περάσετε απαρατήρητοι …

TheGrecian

Επειδή το δημοψήφισμα του Παπανδρέου θα έχει ερωτήσεις του στυλ “Θέλετε το μνημόνιο ή προτιμάτε να έχουμε αλβανικό νόμισμα, να σας βρουν εφτά κακά και σκυλιά να δαγκώσουν τα παιδιά σας’, ξεκινάμε μια πραγματικά αδέσμευτη δημοσκόπηση, τα αποτέλεσματα της οποίας θα κρίνουν πολλά. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ;;;

Αν είστε αναποφάσιστοι, ανατρέξτε στο σχετικό post με τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε παραλίας και ψηφίστε στην sidebar.

TheGrecian

Από τον Φελπς της Αργολίδας, τον άνθρωπο που δεν φόρεσε ποτέ μπρατσάκια, τον προπονητή του λεπρού που κολύμπαγε καθημερινά Πλάκα – Σπιναλόγκα, το θρύλο των επαρχιακών πλαζ, ένας οδηγός για τις παραλίες του Ναυπλίου για να τον τυπώσετε και να τον διαβάζετε στην ξπαλώστρα.

Πριν ξεκινήσω μία επισήμανση: Αν ξανακούσω επισκέπτη να με ρωτάει ‘που είναι Ο Καραθώνας’ θα τον καταραστώ να βλέπει όλο το καλοκαίρι Ξανθόπουλο. Είναι θηλυκή η Καραθώνα, χωνέψτε το, κι αν δεν με πιστεύετε, ψάξτε την.

Έχουμε και λέμε:

Καραθώνα:

ΥΠΕΡ: Είναι κοντά, είναι πολύ μεγάλη, έχει απεριόριστο πάρκινγκ (άλλο αν κάποιοι απαιτούν Κυριακή μεσημέρι να βρουν και σκιά, κλείνοντας τους άλλους), έχει ξαπλώστρες που ΔΕΝ πληρώνεις και από … κόσμο, ό,τι τραβάει η ψυχή σου. Από ζιζάνια με κουβαδάκια και μαμάδες που τα κυνηγάνε να τα ταΐσουν βερύκοκα, μέχρι wannabe στάρλετς και τοπικής εμβέλειας καμάκια.

ΚΑΤΑ: Σε high season και τις Κυριακές, θυμίζει Γάγγη ανήμερα του Βραχμαπούτρα. Μιλάμε για πολύ, μα για πάρα πολύ κόσμο. Για να πάρετε μια εικόνα πατήστε ΕΔΩ. Κάποιοι λένε ότι δεν είναι καθαρή, αλλά πάλι φέτος τσίμπησε Γαλάζια Σημαία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πολλές φορές το αεράκι δεν θυμίζει και πολύ θαλασσινή αύρα αλλά απομεσήμερο στη χωματερή των Λιοσίων.

Αρβανιτιά:

ΥΠΕΡ: Είναι μέσα στην πόλη, οπότε το μόνο που χρειάζεσαι για να πας, είναι τα ποδάρια σου. Από τα λίγα πια μέρη του Ναυπλίου, όπου μπορείς να συναντήσεις Ναυπλιώτες μαζεμένους, δεν γεμίζεις άμμο γιατί έχει πέτρες, είναι βαθιά και ευχαριστιέσαι κολύμπι, έχει ωραία καφετέρια και ντους, των οποίων το νερό όμως είναι τόσο παγωμένο που προκαλεί στιγμιαία διακοπή των ζωτικών λειτουργιών.

ΚΑΤΑ: Οι πέτρες δεν είναι και πολύ foot friendly με αποτέλεσμα αν δεν έχεις Crocs (btw είναι χρησιμότατα) ή σαγιονάρα, μπαίνεις στη θάλασσα με βηματισμό Τρύφωνα Σαμαρά σε Foxtrot. Όταν έχει κόσμο, μπορεί το πόδι του πίσω να ακουμπάει στη δικιά σου πετσέτα και τις φορές (σπάνια πάντως) που η θάλασσα είναι βρώμικη, δεν παλεύεται με τίποτα γιατί o κόλπος είναι μικρός

Πλάκα Δρεπάνου:

ΥΠΕΡ: Οικογενειακή παραλία, πραγματικά τεράστια, ωραίες καφετέριες πάνω από το δρόμο, κοντινή απόσταση από το Ναύπλιο.

ΚΑΤΑ: Οι πλάκες μέσα στη θάλασσα, από τις οποίες και το όνομα της παραλίας, δεν μου αρέσουν προσωπικά αλλά υπάρχουν άλλοι που δεν την αλλάζουν με τίποτα. Ο δρόμος πάνω από την αμμουδιά είναι λίγο … στριμόκωλος. Όταν δε έχει μπουκαδούρα, τα κύμματα θυμίζουν Χαβάη 5-0.

Τολό – Ψιλή Άμμος:

ΥΠΕΡ: Μεγάλη αμμουδιά, πολυπολιτισμικό περιβάλλον (η μοναδική παραλία της περιοχής που έχει πολλούς ξένους τουρίστες), ικανοποιητικό πάρκινγκ, όμορφος κόλπος.

ΚΑΤΑ: Άπαξ και πατήσεις πάνω στην ψιλή άμμο, απαλλάσσεσαι από αυτήν μετά από 2 μήνες και 80 ντους.

Άγιος Νικόλαος (Κονδύλι)

ΥΠΕΡ: Φοβερή θάλασσα, πολύ βαθιά, χοντρή άμμος που δεν κολλάει επίμονα πάνω σου, οργανωμένη παραλία με μεγάλο όμως ελεύθερο χώρο.

ΚΑΤΑ: Στις δόξες της, τρελό νυφοπάζαρο της ευρύτερης περιοχής. Τα μπαράκια είχαν γίνει το πιο hot meeting point Ναυπλίου, Άργους και περιχώρων και είχαν φθάσει να στρώσουν χαλιά (μάλλον από Μοιραράκη) στην παραλία. Ευτυχώς τα δύο τελευταία χρόνια έχει χαλαρώσει η κατάσταση …

Κάντια:

ΥΠΕΡ: Αν πας νωρίς (κατά τις 10-10.30) μακράν η καλύτερη θάλασσα της περιοχής. Καθαρή, βαθιά, απολαυστική. Όσο μεσημεριάζει όμως, χαλάει λίγο. Το γνωστό μπαράκι της Κάντιας έχει πολύ κίνηση και μπορείς να δεις ‘κόσμο’, αν δεν έχεις όρεξη όμως, η υπόλοιπη παραλία είναι ήσυχη και εντελώς οικογενειακή. Η αγαπημένη μου.

ΚΑΤΑ: Είναι μακριά από το Ναύπλιο και ο δρόμος που διανύεις (όπως και για τον Αγ. Νικόλαο) είναι στενός και με στροφές. Αυτό σημαίνει ότι αν είσαι τυχερός και σου τύχει μπροστά ηλικιωμένος Γερμανός με ενοικιαζόμενο Getz, φτάνεις μετά από μια αιωνιότητα και μια μέρα.

TheGrecian

Μετά την φοβερή υποδοχή από το αναγνωστικό μας κοινό των ’6 πραγμάτων που μας χαλάνε το Πάσχα’, που ξεπέρασε ακόμα και την επιτυχία του Μάρκου Σεφερλή στο Δελφινάριο, επανέρχομαι με τα πέντε θερινά. Έχουμε και λέμε:

Στο Νο 5: Οι μεσημεριανοί γάμοι: Έχουν το καλό ότι αν δεν πετύχουν, τουλάχιστον δεν έχεις χάσει ολόκληρη τη μέρα. [Ντένη Μαρκορά, Δύο Ξένοι, επεισ. 60] Από την άλλη όμως, αναγκάζεσαι Κυριακή μεσημέρι που ο κανονικός κόσμος πάει στις παραλίες να δροσιστεί, να φορέσεις ρούχα – ιδρωκόπημα και στη συνέχεια να χάσεις το γλυκό μεσημεριανό σου ύπνο, παριστάμενος σε τραπέζια που έχουν τόσο ενδιαφέρον όσο η επώαση των αυγών της αφρικανικής κότας. Το χειρότερο είναι ότι παρασύρεσαι και πίνεις, με αποτέλεσμα όλη την υπόλοιπη μέρα να νιώθεις σαν φίδι που το πάτησε φορτηγό στην εθνική οδό.

Στο Νο 4: Οι Raketeers: Ζουν ανάμεσά μας. Εξωτερικά μοιάζουν με τους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη, αλλά τα καλοκαίρια μεταμορφώνονται. Το προφίλ τους είναι άνδρες 25 – 45 ετών, ανεξαρτήτως σωματότυπου (από σφίχτες μέχρι παιδοβούβαλα) και εκ γενετής ενοχλητικοί. Σου καταστρέφουν τις πολύτιμες στιγμές χαλάρωσης στην παραλία, τις οποίες πιθανότατα έχεις χρυσοπληρώσει, παίζοντας ρακέτες με ένθεη μανία, σαν να έχει μπει μέσα τους ο σατανάς. Ο κρότος από το μπαλάκι συμπληρώνεται από άναρθρες κραυγές που κανονικά θα άκουγες μόνο σε περίοδο ζευγαρώματος θηλαστικών στη ζούγκλα του Βόρνεο. Τα εν λόγω δίποδα έχουν κατά καιρούς χτυπήσει λουόμενους και μικρά παιδιά αλλά επειδή οι αμοιβάδες του πλανήτη Κρόνου έχουν περισσότερο μυαλό από αυτούς, συνεχίζουν ανενόχλητοι.

Στο Νο 3: Οι χειμωνολάγνοι: Καραδοκούν πότε θα γυρίσεις από τις διακοπές (ακόμα κι αν είναι αρχές Αυγούστου) για να σου ευχηθούν με μια δόση χαιρεκακίας ‘καλό χειμώνα’. Πρόκειται για ανθρώπους που α) δεν έχουν τίποτα εξυπνότερο να πουν και β) θεωρούν ότι το τέλος των διακοπών σου δημιουργεί μια ευκαιρία για ανταλλαγή κοινωνικών φιλοφρονήσεων, όπως η γιορτή ή το πένθος. Η ενδεδειγμένη απάντηση στην εν λόγω ευχή είναι ‘κακό ψυχρό και ανάποδο και να πάθεις κρυοπαγήματα’.

Στο Νο 2: To μεταξωτό σχοινάκι: Ο αγέλαστος κάτοχος διδακτορικού με το λευκό κουστούμι και την ενδοσυνεννόηση συμβουλεύεται τις σημειώσεις του και  σηκώνει τελετουργικά, σχεδόν ηδονικά, το σχοινάκι που διαχωρίζει του κοινούς θνητούς από τους VIP. Το κλαμπ της παραλιακής έχει φορέσει τα καλά του. Πρωταγωνιστές lifestyle στηλών τοπικών εφημερίδων περνούν αυτάρεσκα από το σχοινάκι κάτω από τα γεμάτα θαυμασμό βλέμματα των ανάξιων, των ανωνύμων, των παρακατιανών. Το σχοινάκι ξανακλείνει. Μαζί και η ευκαιρία σου για κοινωνική καταξίωση.

Στο Νο 1: Οι αδειοσπαστικοί: Είναι οι ίδιοι που όταν σε συναντούν το χειμώνα σπεύδουν να κάνουν την πρωτότυπη παρατήρηση ‘κρύο σήμερα‘. Αυτοί, με το που θα μπει ο Ιούνιος, αρχίζουν να σε ρωτάνε συνεχώς ‘πότε παίρνεις άδεια;‘ με επιμονή που σε κάνει να θέλεις να μπήξεις την αγκράφα της ζώνης σου στο μάτι. Συνηθέστατα συμπίπτουν με τους χειμωνολάγνους (βλ. ανωτέρω). Άλλες προσφιλείς τους ατάκες είναι: ‘Κάνεις κάνα μπανάκι;‘, ‘Πού θα πάτε φέτος;‘ και ‘Μαύρισες‘ (από το κακό μου)

TheGrecian